Paulien Kluver Photography | Story of my life: week 50
18995
post-template-default,single,single-post,postid-18995,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,wpb-js-composer js-comp-ver-5.2,vc_responsive

Story of my life: week 50

Story of my life: week 50

Dit was een week waarin Nationale Pauliendag niet doorging door een code, ik een sigaar rookte bij een hele leuke fotoshoot én het Grote Ondenkbare is gebeurd! Welk mirakel het was? Lees en huiver. 

Maandag 11 december

Weet niet hoe het met jullie zit, maar ik heb al weken moeite om vroeg mijn bed uit te komen. Om überhaupt mijn bed uit te komen eigenlijk. Het is dat de plicht fluistert, maar anders bleef ik mooi in winterslaap. Toch heeft elke ochtend vijf keer snoozen te veel nadelen. Ik struikel gehaast mijn dag in, kom overal te laat en ik word er niet gezelliger op. Vandaag lukt het me wél om vroeg op te staan en schrijf ik drie bladzijdes vol met alles wat er in mijn hoofd zit; heerlijk begin van de dag!

Vroeg op en schrijven maar!

Dinsdag 12 december

Na mijn netwerkontbijt is het Nationale Pauliendag en ga ik een dagje weg met een vriendin. Althans… dat was het plan. Code rood/oranje/whatever gooit roet in het eten met file en gladheid overal. Dan maar gewoon aan het werk, want ik heb genoeg te doen en ik wil alles af hebben voor Kerst. Vandaag wel een hele leuke shoot op de planning bij De Koornwaard, iets met sigaren.

Sigaartje in de sneeuw

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Woensdag 13 december

Het lukt alweer om vroeg op te staan en Morning Pages te schrijven. Niet te geloven wat een verschil dit voor mij maakt! Verschil tussen als kip zonder kop de ochtend door, of met enige focus en veel plezier mijn to do lijstje afwerken. Dit laatste geeft mij zoveel meer voldoening. Mijn kantoor vandaag is ook niet verkeerd, thuis met de laptop op mijn nieuwe bank. Ondertussen staat de sigarenfoto van gisteren op de zakelijke Facebookpagina van de Koornwaard.

 

Einde bootseizoen bij de Koornwaard

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag 14 december

Een werkdag van niks, want ik ga eerst naar de kapper en daarna bij twee opdrachtgevers iets brengen, maar ze zijn er allebei niet. Dan bedenk ik me dat mijn dochters al een paar dagen vragen wanneer wij een kerstboom krijgen. Meteen ga ik dus maar door naar de Kerstboomboer, heb ik mijn goede-moeder-punten ook weer gescoord. De boom blijkt bij thuiskomst te groot te zijn voor in de kamer, maar ik ben niet voor een gat te vangen: ik zaag de top eraf en hij past! Én ik heb twee hele blije meisjes. ‘s Avonds heb ik nog een gezellig kerstdiner van VOS Ondernemers, waar ik het natuurlijk weer veel te laat maak.

Eindelijk een boom!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdag 15 december

Ik ben…

…maar gelukkig mag ik koffiedrinken met Paul.

Zaterdag 16 december

Het lukt al een paar dagen niet om vroeg op te staan (hé, déjà vu). Maar uitslapen in het weekend is ook niet verkeerd! En nog wel tot 08:02, wat een luxe. Huisgenoot A. werkt vandaag, ik ben met de meiden thuis. Ik weet het, geen rock en roll leven, maar ik ben er toch te slaperig voor. Hoe lang duurt het nog voor het weer lente is?

uitzicht op Asperen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En dan gebeurt er iets. Het Grote Ondenkbare. Een soort van mirakel.

Ik. Loop. Naar. De. Sportschool. En… schrijf me in voor een proefabonnement van 2 maanden!! In geen 20 jaar heb ik gesport, dus dit is een grote stap uit mijn comfort zone. Waarom ik ineens tot dit besluit kom? Een combinatie van factoren: het confronterende uitzicht op mijn redelijk afgetrainde huisgenoot A., het feit dat ik de 40 en dus instortingsgevaar nader, ik doe nooit iets sport-achtigs met mijn lijf en ik ben benieuwd hoe het voelt om er wel mee aan de slag te gaan. Wellicht krijg ik er meer energie van en áls ik dan moe ben, dan ben ik dat tenminste moe van lichamelijke activiteit. Ook ben ik erg benieuwd naar het effect van sporten op mijn geest. Maar goed, ik ga dinsdag beginnen, dus je leest volgende week hoe het is gegaan!

OMG!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag 17 december

Nog een klein mirakel! Ik heb mijn Story of my Life weer opgepakt. Yay! Met dank aan Paul te Hacken voor de motivatie om er vooral mee door te gaan. Weet je, het is zo makkelijk om dingen niet te doen, om een hele hoop kleine dingen te laten versloffen. Maar ik merk dus dat ik daar moe, ongemotiveerd en grumpy van word. Stappen zetten, af en toe beetje uit mijn comfort zone gaan en wél volhouden; daar krijg ik energie van!

Story of my life: week 50

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De een na laatste week van het jaar; ik wens jullie een top week!

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

Paulien Kluver

Ik ben fotograaf; gespecialiseerd in verhalende zakelijke portretten. Ik maak professioneel fotografisch beeld dat communiceert en raakt. Dat doe ik o.a. voor voor zelfstandig ondernemers, bedrijven en organisaties, online media en magazines.

No Comments

Leave a Comment